Przejdź do treści
Wczytuję...

Ścieżka nawigacyjna

Start / Blog / Ser w kuchni Gruzji /

Ser w kuchni Gruzji

Ze względu na ilość krów i owiec Gruzja to kraj mlekiem płynący. Tam, gdzie jest mleko, jest i ser. W tamtejszych rejonach Kaukazu tradycja produkowania sera sięga niespełna 10 tysięcy lat. Nic dziwnego, że Gruzini są od sera niemalże uzależnieni. Istnieje nawet powiedzenie, że jeżeli w twoim domu nie ma sera, to znaczy, że jesteś martwy.

Dostępność sera oraz jego niepowtarzalny smak sprawiły, że wiele potraw gruzińskich bazuje na tym składniku. Oto niektóre z nich:

Chaczapuri, czyli serowy chleb

Chaczo po gruzińsku to chleb, puri – to twaróg. Chaczapuri przez wielu jest nazywana gruzińską pizzą. Niejeden Gruzin by się na pewno oburzył, twierdząc, że ich regionalne danie jest unikatowe, a pizza to takie włoskie chaczapuri. Faktycznie – w smaku oba dania nie są do siebie podobne, ale to, co je łączy to ich prostota, wspaniały smak i duma, jaką przynoszą swoim krajom. Chaczapuri jest tak powszechne, że podobno koszt jego wytworzenia, jest wskaźnikiem inflacji.

Danie to ma wiele różnych wersji, ale dwoma niezmiennymi składnikami jest ciasto i ser.

  1. Chaczapuri imeruli

Jest podstawowym i najprostszym wariantem tej potrawy. Wewnątrz okrągłego placka znajduje się wyłącznie serowe nadzienie z sera.

  1. Chaczapuri guruli  

Wyglądem trochę przypomina dużego zapieczonego pieroga. W środku znajduje się oczywiście ser, ale także jajko i koperek. Dzięki dodatkom ten wariant jest trochę mniej ciężki. Chaczapuri guruli wykonywane jest głównie na zachodzie, w regionie Guria. Można także znaleźć pod nazwą gwezeli.

  1. Chaczapuri po adżarsku (adżaruli)

Najbardziej charakterystyczna wersja chaczapuri. Jest zrobione na bazie ciasta chlebowego lub drożdżowego, które uformowane w specyficzny sposób, tworzy łódkę wypełnioną serem, jajkiem na miękko i masłem. Aby zjeść chaczapuri bez kompromitowania się w oczach Gruzinów, należy nożem lub widelcem zmieszać wszystkie składniki i odrywać chleb po kawałku, mocząc go w serowej masie.

Aczma – czyli adżarska lasagne

Niektórzy uważają, że aczma to jeden z wariantów chaczapuri. Ciasto na aczmę przypomina jednak ciasto makaronowe, a sposób serwowania budzi skojarzenia z włoska lasagne. Jest to proste, sycące danie, którego głównymi składnikami jest ciasto (tym razem makaronowe, na bazie mąki jajek i wody) oraz ser. Dużo sera! Jaki jego rodzaj znajdzie się w aczmie, zależy od gospodyni, jednak najlepiej sprawdzi się imeruli lub suluguni.

Przysmak ten jest niesamowicie sycący, a jedna porcja pozostaje w żołądku na niemal cały dzień. Danie to doskonale się nadawało, aby karmić nim ciężko pracujących w polu mężczyzn.

„Pierogi serowe”

Taką pozycję można znaleźć na kartach dań wielu gruzińskich restauracji. Ten, kto się spodziewa pierogów ruskich - bardzo się zdziwi. Cheese dumplings to nic innego, jak zapieczone kawałki sera Suluguni. Ser pod wpływem ciepła rozpływa się, tworząc rozkoszną masę serową, w której można, a nawet trzeba, moczyć kawałki świeżo upieczonego puri – czyli chleba.

Soko ketsi – czyli grzyby zapiekane z serem

Soko – to grzyb, kesti – to gliniane naczynie, które służy do zapiekania potraw. Dodaj do tego ser suluguni i gotowe. Mamy kolejną potrawę dla miłośników sera. Grzyby używane do tej potrawy to najczęściej pieczarki, które przed upieczeniem marynowane są w przyprawach.

Gruzja jest istnym rajem dla miłośników sera. Gruzini sami nie są w stanie zliczyć, ile gatunków jest produkowanych w tym niewielkim kraju, ale szacuje się, że około 250. Żeby starczyło życia na spróbowanie ich wszystkich, kulinarną podróż należy zacząć już dziś.

Anita